U steunt de heemkundekring door lid of vriend te worden.
Op maandag- en woensdagochtend ontvangen we alleen op afspraak en onder voorwaarden bezoek in het heemhuis. Dinsdagavond gesloten.

Wiemel 22-24

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Links het huizenblok Molenstraat 20/Wiemel 22-24 in 1910.
Molenstraat 20.
Op de hoek van Molenstraat en Wiemel zien we het L-vormige huizenblok waarin Wiemel 22 en 24 zich bevonden.
De homogene huizenrij Molenstraat 22 en Molenstraat 20.
Geheel links de twee woningen, met toen het adres De Wever 24 en 22.
Het huizenblok, januari 2004.
Het gedeelte in De Wever, januari 2004.
Molenstraat 20, 2004.
Het huizenblok, juni 2004.
Het oude hoekpand met het nieuwe Molenstraat 22-24, januari 2008.
Eén van de laatste foto's van het huizenblok, december 2008.
Het nog onbekende perceel, augustus 2009.
Nieuwbouw, december 2009.
Nieuwbouw in juli 2010.

Wiemel 22-24 is een voormalig adres in Deurne. Het lag op de plek van het huidige woon-winkelpand De Wever 22-38, en vormde één geheel met het aangrenzende voormalig adres Molenstraat 20.


Ligging en context[bewerken | brontekst bewerken]

In 1832 stond op dit perceel, met de lange gevel naar de Molenstraat, een boerderij van Petrus Matthias Koch (1791-1871). Die had hier zijn huis en erf en de pottebakkerij (E 192). De bijbehorende moestuin (E 193) lag zuidelijk van het huis, op de hoek van de Molenstraat en de Hogeweg, die toen ongeveer ter hoogte van Achter de Molenberg van de Molenstraat afsplitste. Daarmee lag de boerderij vrij precies op de plek van het huidige pand Molenstraat 22-24, de moestuin op de plek van Molenstraat 26-28 en het erf naast de boerderij op de plek van Molenstraat 20 en Wiemel 22-24.

Ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

Na de dood van Koch werd zijn boedel rond 1871 (dj. 1872) gescheiden.[1] Huis en moestuin vielen toe aan zijn zoon, de pottenbakker Hendricus Koch (1831-1893), en diens broer Louis.[2] Rond 1880 (dj. 1881) lieten zij een aanbouw plaatsen (de boerderij werd aan beide zijden verlengd) en de beide percelen verenigen tot het nieuwe perceel E 1499, huis, pottenbakkerij, tuin en erf, groot 1618 m2. Rond 1886 (dj. 1887) kreeg Hendrik door het overlijden van Louis het geheel alleen in handen. Het jaar erna verkocht hij een deel van zijn perceel, waarop gebouwd werd: in de moestuin verrees Martinetstraat 26-28. Het resterende deel behield hij zelf, hetgeen omgenummerd werd naar E 1671 (huis & tuin). Rond 1895 (dj. 1896) werd ook dit perceel gesplitst, waarna er naast het oude huis drie nieuwe huizen gebouwd werden. Die nieuwe huizen werden E 1749 (huis & erf, het latere Wiemel 22), E 1750 (huis & erf, het latere Wiemel 24) en E 1751 (huis stal en erf, het hoekpand Molenstraat 20). Het oude huis werd nu E 1752.[3] De weduwe en dochter Koch verkochten deze drie nieuwe panden en het oude huis rond 1909 (dj. 1910). Zie voor de verdere geschiedenis van het oude huis onder Molenstraat 22-24.

De drie nieuwe huizen op de hoek van Wiemel en Molenstraat werden gekocht door Francisca van Bree, de weduwe van slager Johannis Bekkers (1859-1906), die elders aan de Molenstraat woonde. Zij was de laatste die de drie panden in één hand bezat. Rond 1920 (dj. 1920 en 1921) verkocht zij de woningen afzonderlijk. Het oude huis van Koch was overigens direct na de aankoop al gesloopt.[4]

Wiemel 22[bewerken | brontekst bewerken]

Het huis E 1749 ging rond 1919 (dj. 1920) door ruiling over aan winkelierster Martina Maria Huberta Sauvé (1876-1958), die uit de Molenstraat afkomstig was. Door een samenvoeging met delen van aangrenzende percelen bezat zij uiteindelijk rond 1921 (dj. 1922) een huis stal tuin van 246 m2 ter plaatse van het latere Wiemel 24, genummerd E 2041. Zij verkocht dit huis rond 1952 (dj. 1953).[5] Koper was Johannes Christinus Martens (1917-1983), die als stucadoor werkzaam was. Na hermeting kreeg het pand, nu nog 205 m2 groot, de aanduiding L 979. Inmiddels was ook officieel het adres Wiemel 22 toegekend. Door latere wijzigingen werd de nummering nog gewijzigd naar L 1193 en L 1848, tot het pand rond 1985 (dj. 1986) overging naar de weduwe en twee dochters van Martens. Zijn weduwe bleef er wonen, op het toenmalige adres De Wever 22.[6]

Wiemel 24[bewerken | brontekst bewerken]

Het laatste pand aan de Wiemel, E 1750, ging rond 1920 (dj. 1921) door verkoop over aan de zakenpartners Francis Koppens (1878-1933) en Johannes Hubertus Keijsers (1870-1949).[7] Zij brachten het daarna in hun Firma Koppens en Keijsers in. De vennootschap werd rond 1922 (dj. 1923) alweer ontbonden, waarna Koppens enig eigenaar werd. Hij verkocht het huis rond 1922 (dj. 1923) alweer.[8] Kopers waren de broers Antonius Franciscus van Nunen (1890-1962) en Johannes Antonius van Nunen (1892-1976).[9] Laatstgenoemde, woonachtig aan de Heuvelstraat, werd na een scheiding van goederen rond 1923 (dj. 1924) enig eigenaar. Hij zou de bezittingen lang behouden, en ook het aangrenzende huis Molenstraat 20 nog bij zijn bezit voegen (zie hierna). Het dubbele huis Wiemel 24/Molenstraat 20 werd rond 1956 (dj. 1957) hermeten en kreeg nu de aanduiding L 981. Tegelijk kreeg het de adressen Wiemel 24 en Molenstraat 20, en bestond het huis 2 huizen, schuur, erf. Hij verkocht het huis rond 1971 (dj. 1972).[10] Koper was de timmerman Gerrit Keunen uit De Rips, die het tot ca 1983 (dj. 1984) bezat en toen gedeeltelijk verkocht. Hij behield het deel met het adres De Wever 24, kadastraal bekend als L 4045.[11] Het huis op de hoek, met het adres Molenstraat 20, werd verkocht aan A.G.M. van Diesen, die het tot na 1989 bezat.[12]

Molenstraat 20[bewerken | brontekst bewerken]

Het huis op de hoek, kadastraal bekend als E 1751, huis stal erf, groot 192 m2, werd rond 1920 (dj. 1921) verkocht aan Koppens alleen. Hij verbouwde het huis tot pakhuis, en verkocht het nadien aan de genoemde firma, waarna het werd aangeduid als E 2042, weer als huis overigens. De fabriek van de firma, op Molenstraat 22-24 (E 2043), grensde aan het perceel. Een klein deel van het oude E 1751 ging overigens naar de buurvrouw, Sauvé.[13] Molenstraat 20 ging over naar Koppens alleen, en werd rond 1922 (dj. 1923) verkocht aan de genoemde Antonius Franciscus van Nunen (1890-1962). Kort daarna ging een deel van het perceel naar de buurman, zijn broer, en een ander deel naar Koppens terug. Daarmee was het huis Molenstraat 20 voor enige tijd verenigd met De Wever 22.[14] Zie voor de verdere geschiedenis hiervoor. Het huis werd lange tijd bewoond door Theodorus van Someren (1899-1982). Karakteristiek voor dit huis was de poortdoorgang, aan de rand van het blok aan de Molenstraat.

Het huizenblok De Wever 22-24 / Molenstraat 20 werd in de eerste helft van 2009, in de slipstream van de ontwikkeling rond de Wolfsberg, net als Molenstraat 22-24 gesloopt en door een nieuw woon-winkelpand vervangen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Kadastrale leggers Deurne, reeks 1, artikel 319
  2. Kadastrale leggers Deurne, reeks 1 en 3, artikel 2360
  3. Kadastrale leggers Deurne, reeks 3, artikel 3052
  4. Kadastrale leggers Deurne, reeks 3, artikel 4452
  5. Kadastrale leggers Deurne, reeks 3 en 4, artikel 4778
  6. Kadastrale leggers Deurne, reeks 5, artikel 8303; idem, reeks 6, artikel 17080
  7. Kadastrale leggers Deurne, reeks 4, artikel 5469
  8. Kadastrale leggers Deurne, reeks 4, artikel 5576 en 5714
  9. Kadastrale leggers Deurne, reeks 4, artikel 5719
  10. Kadastrale leggers Deurne, reeks 4 en 5, artikel 5816
  11. Kadastrale leggers Deurne, reeks 5, artikel 11995
  12. Kadastrale leggers Deurne, reeks 6, artikel 15694
  13. Kadastrale leggers Deurne, reels 4, artikel 5516
  14. Kadastrale leggers Deurne, reeks 4, artikel 5714 en 5777