U steunt de heemkundekring door lid of vriend te worden.
We zijn weer op afspraak en onder voorwaarden op woensdagochtend
van 10 tot 12 uur in het heemhuis. Maak hier je afspraak..

Slagerij Van de Kerkhof

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
advertentie uit 1923 (coll. heemkundekring H.N. Ouwerling)

Slagerij Van de Kerkhof werd gegrondvest door Tinus van de Kerkhof, geboren in 1869, die in 1890 startte als loonslager.

Martinus stamde uit een familie van slagers; ook zijn vader Johannes van de Kerkhof en zijn broer Arnoldus van de Kerkhof waren slager. Zij combineerden dit winters beroep nog met strodekken in de zomer.

In 1895 begon hij met het uitponden van vlees en zo ontstond er een slagerijtje in de Lindenlaan. Het slagershuisje is nu nog intact, maar verbouwd tot een dubbel woonhuis.

De familie Tinus van de Kerkhof kreeg twee zonen, waarvan Frans later de slagerij zou overnemen. In 1922 trouwde zoon Frans met Cor van Griensven uit Deurne en nam de zaak in de Lindenlaan over. In 1925 verplaatste Frans de zaak naar een oud pand aan het Haageind (later Kerkstraat 15 genoemd) en had inmiddels Martien Pardoel als knecht aangesteld.

Het gezin Frans van de Kerkhof kreeg negen kinderen, waaronder Frans jr en Pierre. Beide zonen zouden later ook het slagersvak gaan uitoefenen. Toen Frans sr. zestig jaar oud werd deed hij de slagerij over aan zoon Frans.

"Eerst trouwen," zei vader "en dan de zaak overnemen". Frans junior trouwde derhalve in 1955 met Ria van Oers uit Griendtsveen en vervolgens nam hij de slagerij over van vader Frans.

Slager Frans van de Kerkhof jr. heeft in zijn 35 jaar het pand veel gerestaureerd en verfraaid. In 1990 werd hij onder veel belangstellingen met muziek uitgeleide gedaan, wegens gebrek aan een opvolger werd de slagerij gesloten. Het pand werd verkocht aan de gemeente Deurne. In 1992 werd het pand gesloopt, oude balken wezen er op dat het huis gebouwd was in de 18e eeuw.


advertentie uit 1933 (coll. heemkundekring H.N. Ouwerling)


Bron[bewerken | brontekst bewerken]