U steunt de heemkundekring door lid of vriend te worden.
We zijn weer op afspraak en onder voorwaarden op woensdagochtend
van 10 tot 12 uur in het heemhuis. Maak hier je afspraak..

Piet Fransen (1869-1950)

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Piet Fransen
05.562.jpg
Persoonsinformatie
Volledige naam Piet Fransen
Geboorteplaats Vlierden
Geboortedatum 27 juli 1869
Overl.plaats Vlierden
Overl.datum 12 november 1950
Partner(s) Martina Goossens (1872-1909)
Anna Catharina Gielens (1884-1960)
Beroep(en) veldwachter

Piet Fransen (1869-1950) was van 30 december 1892 t/m 31 december 1925 veldwachter in de gemeente Vlierden en later ook gemeentedeurwaarder. Na de fusie van de gemeente Deurne en Liessel met de gemeente Vlierden per 1 januari 1926 was hij nog tot 1 januari 1929 veldwachter van deze nieuwe gemeente Deurne.


Gezin

Piet Fransen was een zoon, en in het ambt de opvolger, van Paulus Fransen (1833-1896) en Catharina van Hout (1835-1911). Hij huwde 9 januari 1902 te Vlierden met Martina Goossens, (Deurne 16 oktober 1872 - Vlierden 12 januari 1909), dochter van Johannis Josephus Goossens (1839-1919) en Josina Kuunders (1839-1907). Hij hertrouwde op 14 april 1910 in Vlierden met Anna Catharina Gielens, (Meijel 9 november 1884 - Vlierden 9 februari 1960), dochter van Johannes Gielens (1851-1930) en Hendrina van den Boomen (1859-1931). Hij kreeg de volgende kinderen, allen geboren in Vlierden:

  1. Paulina Maria Wilhelmina, (25 juli 1903 - Deurne 27 december 1983); huwt Hendricus Knapen (1899-1947).
  2. Josephus Hubertus, (14 oktober 1904 - Vlierden 2 mei 1915).
  3. Hubertus Cornelis, (9 november 1905 - Geldrop 12 juli 1974); huwt Helena Hubertina van der Weerden.
  4. Francisca Catharina Maria, (18 december 1906 - Helmond 17 maart 1993); huwt Johannes Slegers.
  5. Johanna Martina Maria, (22 september 1910 - Vlierden 30 juli 1969); ongehuwd.
  6. Anna Petronella Maria, (tweeling) (4 juli 1912)
  7. Ferdinand Henricus Maria, (tweeling) (4 juli 1912 - Deurne 5 oktober 1981); huwt Henrica Maria Verberne (1918-1982).
  8. Josephus Hubertus Maria, (7 mei 1915 - Blerick 20 december 1985); huwt Gertruda Reijnen.
  9. Mathea Hendrika Maria, (9 oktober 1918 - 16 oktober 1919).
  10. Hendrikus Martinus Maria, (9 november 1920)
  11. Mathea, (16 april 1923 - Nijmegen 17 maart 1947); ongehuwd.
  12. Catharina, (3 november 1925)


Veldwachter

Op 7 december 1892 nam Paulus Fransen op eigen verzoek ontslag en zijn zoon Piet volgde hem op met een salaris van 275 gulden per jaar.

In 1904 verzocht veldwachter Piet Fransen om salarisverhoging. Hij ontving 30 gulden kledinggeld en moest 's zondags altijd gekleed in uniform en met sabel in het openbaar verschijnen. Door de week hoefde hij alleen maar als veldwachter herkenbaar te zijn aan zijn broek en pet. Bij de behandeling van het verzoek in de raadsvergadering wilde men zich eerst op de hoogte stellen van de salarissen van de veldwachters in de vergelijkbare dorpen Lierop (280 gulden), Stiphout (300 gulden) en Liessel (450 gulden). Een van de raadsleden stelde dat men iemand die een gulden per dag verdiende toch werkelijk geen bedelaar kon noemen. Bovendien wist het raadslid dat de veldwachter vroeger 200 gulden per jaar verdiende. Het voorstel om het salaris met 25 gulden te verhogen werd uiteindelijk verworpen. In de volgende raadsvergadering kwam het voorstel evenwel opnieuw aan de orde waarbij de raadsleden Verstappen en Coolen pleitten vóór verhoging. Toen Verstappen aanvoerde dat Piet Fransen altijd gedienstig was en op zijn gedrag niets viel aan te merken bracht Kemps daar tegenin dat dit niet meer dan zijn plicht was en weer kon de veldwachter fluiten naar zijn salarisverhoging.[1]

Het bestaan was zwaar voor veldwachter Fransen. vroeger kon hij er nog wat bijverdienen door het verrichten van ontginningswerkzaamheden op de gemeentegrond of door het rondbrengen van belastingaanslagen. Maar deze extraatjes waren komen te vervallen en sinds hij weduwnaar was geworden moest hij een huishoudster betalen en vier kinderen verzorgen.
Uiteindelijk moest de Noord-Brabantse afdeling van de Nederlandse Politiebond er in 1916 aan te pas komen om de Vlierdense bestuurders zo ver te krijgen het salaris tot een aanvaardbaar peil op te trekken. Zelfs bij zijn 25-jarig ambtsjubileum in 1918 sprak de plaatselijke correspondent van de krant, die uiteraard aandacht besteedde aan deze mijlpaal, de hoop uit dat bij deze gelegenheid zijn salaris door het gemeentebestuur eens flink verhoogd zou worden. Toen Piet Fransen twee jaar later tevens gemeentedeurwaarder werd en de plaatselijke belastingen mocht innen werd zijn financiële positie wat rooskleuriger. Vlak voor de samenvoeging met Deurne werd voor Fransen, als genoegdoening voor het hongerloontje dat hij vele jaren had gehad, zelfs zo'n gunstige pensioenregeling ontworpen dat de provincie er bezwaar tegen maakte.

Door de samenvoeging van Vlierden met Deurne kwam ook een einde aan de zelfstandige positie van de Vlierdense veldwachter.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 13-5-1904 Nieuw Adm.Arch.Vlierden inv.nr. 4 raadsnotulen