U steunt de heemkundekring door lid of vriend te worden.
Iedere eerste maandag- en woensdagochtend van de maand van 10 tot 12 uur kunt u ons bezoeken in het heemhuis.

Sjabloon:Geschiedenisfeitje: verschil tussen versies

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geen bewerkingssamenvatting
Geen bewerkingssamenvatting
 
(17 tussenliggende versies door 3 gebruikers niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
'''Een kusje voor een varkensschenk'''
{{#ask:
 
[[Category:Historisch feitje]]
''door Anton Vissers''<br>
|format=embedded
 
|order=random
In de nacht van 12 juli 1644 kwamen twee ruiters bij het huis van Cornelis Aert van Riel. Ze bonsden met veel geweld op zijn deur. Cornelis hoorde de twee ruiters schreeuwen dat ze een “verckenschenck” (''schenk'' is dialect voor ''bot'') van hem wilden.<br>
|limit=1
Omdat Van Riel, de zaak niet vertrouwde en vreesde voor geweld, gaf hij hun een stuk varkensvlees door via het raam. De twee herriemakers rukten het hem uit de hand en vluchtten snel weg.<br>
|searchlabel=
De vrouw van Cornelis van Riel, Sophia Aert Smits, verklaarde voor de schepenen van Deurne dat later een van de ruiters, Roeff Jan Geven, bij haar was gekomen om zijn spijt te betuigen en vroeg haar of hij het kon goedmaken met een “kuscken”.
}}
Omdat Sophia hem niet een van de “quaetsten” vond heeft ze toegestaan dat Roeff haar toen een kusje gaf. Jan de Bottel was hiervan getuige.
 
<noinclude>[[categorie:Historisch feitje]]</noinclude>
<noinclude>[[Categorie:Sjablonen_hoofdpagina]]</noinclude>
<noinclude>[[Categorie:Sjablonen_hoofdpagina]]</noinclude>

Huidige versie van 3 jan 2024 om 17:34

Kinder- en/of vrouwenmishandeling

Kinder- en/of vrouwenmishandeling[bewerken | brontekst bewerken]

Maria, de dochter van Frans Willem Gielens de Smed, werd ook wel Meriken Kebbels genoemd en was een potige dame. Ze leefde ongeveer tussen 1620 en 1680 in Deurne en was gehuwd met de uit Meijel afkomstige Jan Hermans.
Rond 1660 liep ze in Deurne op straat en zag voor het huis van Jan Willems een vierjarig kind spelen. Het is niet duidelijk wat er precies gebeurde, maar Meriken zou het kind flink hebben geslagen. Het kind gilde en schreide in ieder geval verschrikkelijk. De vader, die binnen zat te eten, hoorde dat en kwam naar buiten met in zijn hand een stuk hout waarmee hij in zijn pap had geroerd.
De vader vertelde later aan de schepenen van Deurne dat Meriken zijn kind zo hard had geslagen dat ze daarvoor moest worden berecht.
Van haar kant daagden Meriken en haar man de vader voor het Deurnese gerecht. Ze was volgens haar door Jan Willems zo furieuselijcken ter aerden nedergeworpen, geslagen en gestooten, dat ze thuis eenen merckelijcken tijt het bed moest houden.
Van zijn kant verklaarde Jan later dat hij Meriken niet met zijn paproerhout had geslagen.
Of en zo ja welk vonnis er geveld werd door de schepenbank is helaas uit de bewaard gebleven archiefstukken niet op te maken.