Johanna Wilhelmina Theresia van Doorne (1930-2004)
![](/wiki/images/thumb/f/f0/29.306.jpg/260px-29.306.jpg)
Johanna Wilhelmina Theresia (Anny / Ans) van Doorne (1930-2004) was een fervent paardenliefhebster en doorliep een indrukwekkende sportieve loopbaan.
Algemeen
Zij en haar tweelingzuster Tiny waren de oudste kinderen van DAF-grondlegger Hub van Doorne en Rie Reijnders.
De paardensport was een van de twee grote drijfveren in het leven van Ans van Doorne. Het andere levensdoel was het in stilte helpen van mensen. Toen de tweeling nog heel jong was kwam er al een pony in huis, letterlijk want met de goedkeurende blikken van vader kwam de pony regelmatig in de huiskamer. Toen de tweeling ouder werd stond alles in het teken van eerst pony’s en later paarden. Hard studeren, veel paardrijden en de paarden zelf verzorgen was hun dagprogramma.
Circus ’t Hoefke
De Oostenrijker Franz Rochowansky was vanaf 1956 de persoonlijke trainer van Ans en Tiny van Doorne en hun paarden. In de manege van de familie Van Doorne, in de tuin van Doornehof, trainde hij lange tijd de paarden van circus 't Hoefke. Nadat dit circus was opgeheven deed Franz Rochowansky met de dames Ans en Tiny van Doorne zijn intrede in de sportwereld. Dit leidde binnen enkele jaren naar succes.[1]
Sportieve carrière
Haar hart ging met name uit naar de dressuurdiscipline, volgens haar ook de basis voor de springsport. Ans van Doorne reed in 1957 haar eerste dressuurwedstrijd. In 1962, 1966, en 1967 werd ze Nederlands kampioen. Hoogtepunt in de sportieve carrière van Ans was de klassering met haar paard Perikles tijdens de dressuurwedstrijden op de Olympische Spelen in München in 1972.[2] Daar kwam ze van de Nederlandse equipe als beste uit de bus. Tijdens de Indoor Brabant in Den Bosch van 1973 werd Ans gekroond als Amazone van het jaar.
Maatschappelijke carrière
Tien jaar lang leverde Ans, samen met haar tweelingzus, een bijdrage aan circus 't Hoefke. Zij gaven voorstellingen door heel Nederland. De kosten nam Hub van Doorne voor zijn rekening, de opbrengsten gingen naar goede doelen.
Later was ze op de achtergrond voor verschillende verenigingen in Deurne actief. Ans was, in navolging van haar vader, lange tijd beschermvrouwe van de Koninklijke Harmonie Deurne. Verder hielp ze jonge mensen op weg in de ruitersport en samen met haar vader stond ze ook aan de wieg van het Nederlands Hippisch Centrum in Deurne.
Onderscheidingen
- In 1990 ontving Ans (en haar tweelingzus) de zilveren legpenning van de gemeente Deurne.
- Voor haar werk op sociaal gebied ontving Ans de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice.
Overlijden en begrafenis
Anny van Doorne overleed op dinsdag 6 april 2004 in Neerpelt (B)
De plechtige afscheidsdienst in de Sint-Willibrorduskerk op stille zaterdag 10 april 2004 werd geleid door bisschop Hurkmans, die daarbij werd geassisteerd door pastor V.H.P Blom.
De dienst werd opgeluisterd door de Koninklijke Harmonie Deurne en het Deurnes Gemengd Koor die stemmige muziek ten gehore brachten. Na afloop werd Anny van Doorne naar haar laatste rustplaats, op een afgeschermd deel van de Algemene Begraafplaats Jacobshof aan de Haspelweg geleid, waar ze bij haar overleden familieleden werd begraven.
Een dag daarna, op paaszondag 11 april, werd er om 12:00 uur een plechtige H. Mis tot haar intentie opgedragen in de kathedraal St. Jan te 's Hertogenbosch.
Bronnen
- Jan J.A. Hohmann, Boek: “zo vader zo dochters”, 26 november 2000
- Kim Spanjers Ans van Doorne leefde voor paard en medemens in Eindhovens Dagblad van 7 april 2004
Bronnen, noten en/of referenties
|